Bir ara duymuştum, Türkiye’de 3 bin civarında belediye varken Fransa’da 36 bin kadar. Bu ilk duymuşluğun etkisi ile beni hayli şaşırttı. Hiç bu gözle bakmamıştım. Demekki yerel yönetim bizde yoktu. Bugün bile belediye seçimlerini bir genel seçim hüviyetinde değerlendiriyor oluşumuz aslında bunun göstergesi. O aday çok iyi ama o partiye oy vermem yaklaşımı işte.

İlgili metni arayıp buldum. Belediyeler.net sitesinde Mahalli İdarelere Hizmet Derneği başkanı Mehmet Dönmez’in bir konuşması. Nüfusu 2 binden az olan belediyelerin kaldırılması üzerine yapılmış.

“Avrupa ülkeleri ile Türkiye’deki durum kıyaslandığında; Türkiye’de yaklaşık 21 bin 850 kişiye bir belediye düşüyor. Fransa’da bu rakam 1700 kişiye, İtalya’da 7 bin 300 kişiye, İspanya’da 6 bin 800 kişiye bir belediye şeklinde.Türkiye’de 81 il, 851 ilçe, 3 bin 225 adet belediye var. Nüfusu bize yakın olan ülkelerden Fransa’daki belediye sayısı 36 bin 621 adet. Türkiye’den çok daha az nüfuslu İspanya ve İtalya’da da 8 binin üzerinde belediye bulunuyor.”

Hadi göçtü, kaçtı, dengesiz nüfus dağılımıydı bir oran farkı olsa bile aradaki bir uçurumdur.

Mevcut düzende belediye başkanı olmak beraberinde havalı bir koltuğu da getiriyor. Normal şartlarda zor, meşakkatli, astarı yüzünden pahalı olan bir göreve bu kadar çok talipli çıkması bir görev aşkından ziyade koltuğun getirdiği imkanlardandır diye düşünüyorum.

Anayasa değişmelidir denir ben bildim bileli ve bu konuda ciddi bir harekete geçme olmadığı gibi, harekete geçmek isteyenlerin de önüne set çekilir. Benzer şekilde yerel yönetimler güçlü olmalıdır, halkın katılımı için şöyle şöyle önemlidir denir ama ekşın sıfır. Herkes konuşur ama elini taşın altına sokmamak da bize has mühim bir özellik, neredeyse milli karakterimize dönüşmüş.