Okuma yazma bilen yurdum gençliği 80′den evvel de duvarlara yazı yazardı. Hatırımda kaldığı kadarıyla sabah kalktığımızda 2 katlı evimizin duvarında dev-genç, dev-yol gibi örgüt isimleri ile birlikte devrime dönük sloganlar olurdu. Cadde üzerinde otururduk. Yoldan geçenlerin de rahatlıkla görebileceği bir nokta olması, evin dış duvarında da uygun alan bulunduğu için bizim evi tercih ederlerdi. Sonra polis gelir, üzerini boya ile kapatmamızı isterdi; yahut polisi beklemeden mecburen kapatılırdı. Ama tam kapatamazdın ve alttaki yazı daima görünürdü. Dış duvarı tümden boyadığında da ömrü uzun olmazdı. Birkaç gün içinde yeniden yazılırdı. Ne yazdıklarını 6-7 yaşında pek idrak edemesem bile hoş gelirdi ama bunu söyleyemezdim.

Tüm bunlara rağmen bugün baktığımda daha sıcak geliyor o yazılar. Aşağıdaki gibi yazıları görmek daha sinir bozucu herhalde. Askere giden delikanlılar, kankalarla birlikte birbirlerinin ismini yazmalar, takım ismi, futbolcu ismi, dizi oyuncusu isimlerini görmekten pekala daha hoştu. Edirnekapı alt tarafında Neslişah Mahallesi’nde Sarmaşık Sokak üzerinde bir evden…

Sulukule’den kentsel dönüşüm projesi çerçevesinde yıkımlar gerçekleşti. Daha önce Sulukule içinde dolanmamıştım hiç. Sadece içinden geçip gitmiştim. Ara sokaklarında dolandık biraz. Kimi evler tarihi ev kapsamında düşünüldüğünden yıkılmasa da, genel anlamda her taraf harfiyat dolu. Sulukule böyle olmalı mıydı tartışmasına girmek istemiyorum. Ama şahsen sevindirici bir yönünü gördüm ki Mihrimah Sultan Camii görünür oldu. Eğer ki daha sonra çevresi dolmazsa Sinan’ın bu şık eseri kendini göstermiş diyebilirim.